Usability of everyday things #1

Παραφράζοντας λίγο το γνωστό βιβλίο του Don Norman, The Design of Everyday Things, εγκαινιάζω σήμερα μια νέα σειρά στο blog, που θα ασχολείται όχι με τον ψηφιακό, αλλά με τον φυσικό κόσμο (δηλαδή την εργονομία). Το Usability είναι κάτι που εύκολα αναγνωρίζεις γύρω σου στα καθημερινά αντικείμενα που χρησιμοποιείς, και εγώ, εξοπλισμένη με την κάμερα του κινητού μου, είμαι αποφασισμένη να καταγράψω ό,τι αξιοπερίεργο βρίσκω και να τα μοιράζομαι μαζί σας.

Norman doors

Σαν φόρο τιμής στον Norman, ξεκινάω με πόρτες, κλασικές περιπτώσεις προβληματικού σχεδιασμού και χρήσης (εξού και ο όρος “Norman Doors” που έχει επικρατήσει για τις κακοσχεδιασμένες πόρτες). Εδώ ένα σετ από πόρτες που έχουν τα εξής προβλήματα:

norman_doors

– Η αριστερή που γράφει “Pull” έχει σαν σήμα ένα “απαγορευτικό”. Προφανώς θέλει να πει “μην σπρώχνετε” αλλά το απαγορευτικό σε συνδυασμό με το γεγονός ότι πρόκειται για πόρτα εισόδου (ασχέτως με το αν ανοίγει προς τα έξω ή προς τα μέσα) είναι μεταξύ τους αντιφατικά και δημιουργούν σύγχυση.

– Τα σήματα και των 2 πλευρών είναι τόσο αχνά, που με μια γρήγορη ματιά φαίνεται να είναι σήματα που απευθύνονται στους από μέσα.

– Σε έναν ιδανικό καλοσχεδιασμένο κόσμο, η πόρτα που ανοίγει με “Pull” θα είχε το μεγάλο κάθετο χερούλι που βλέπουμε και εδώ, αλλά η πόρτα που ανοίγει με “Push” θα έπρεπε να έχει τα αντίστοιχα “signifiers” και να έχει ένα διαφορετικό χερούλι που να φανερώνει ότι χρειάζεται σπρώξιμο αντί για τράβηγμα. Δηλαδή έτσι:

push-pull

Αυτοσχέδιος κάδος

Και εδώ ένα παράδειγμα λανθασμένου “signifier”. Το χαρτόκουτο στο έδαφος δείχνει στους περαστικούς ότι πρόκειται για κάδο απορριμμάτων, ενώ δεν είναι (το τι είναι τελικά είναι άλλο ζήτημα). Αν χρειάζεται να τοποθετηθεί ειδική σήμανση που να λέει “Προσοχή δεν είναι σκούπιδια” και μάλιστα μέσα σε απαγορευτικό (άρα είναι ή δεν είναι;;), τότε σίγουρα κάτι δεν έχει γίνει σωστά :)

not_rubbish

Βρύσες που δεν ανοίγουν

Εδώ μια βρύση που σου δείχνει με το σχεδιασμό της, ότι για να ανοίξει πρέπει να στρίψεις τη βάνα (έτσι δεν λέγεται το “χερούλι” της βρύσης;) προς το μέρος σου. Μάλιστα έχει βολικά εξογκώματα για να πιάνεται το χέρι και να μπορέσεις να τη στρίψεις. Μετά από αρκετό ανώφελο στρίψιμο, κατάλαβα ότι η βρύση ανοίγει τραβώντας τη βάνα προς τα δεξιά, μια κίνηση που δεδομένου του σχεδιασμού, δεν βολεύει καθόλου να κάνεις.

βρύση

Και ένα Usability win για το τέλος:

Κανάτα για δεξιόχειρες και αριστερόχειρες…

…αλλά και για διάφορες άλλες άβολες περιστάσεις, όταν προσπαθείς να βάλεις νερό ανάμεσα σε πιάτα, ποτήρια και χέρια που παλεύουν για μεζέδες στο κέντρο του τραπεζιού!

kanata

 

 

 

Σας άρεσε; Μοιραστείτε το!

Leave a Comment.